امیر المومنین علی (ع):

«اضَاعَةُ الفرصَةِ غُصَّةُ ـــــ از دست دادن فرصت غصه دارد»

ماه صیام در حال رفتن است(!)

چقدر بر اکثر ما سخت بود و می پرسیدیم چگونه بر سفره اطعام خدا در گرمای تابستان حاضر شویم. وارد روز 25 هم شدیم و سفره بهترین میزبان در حال چیدن است.

و چقدر دل تنگم!!

لیالی قدر گذشت و می گفتیم می توانیم تا صبح بیدار بمانیم ؟!ـــــــــــ «ان الانسان لفی خسر»

الهی!

رسم است وقتی به مهمانی عزیزی میروی میزبان چیزی را به یادبود و رسم مهمان نوازی وقت رفتن به مهمان می دهد.

اعتراف می کنم.

به مهمانیت آمدم بهر تجارت. 

خواهان کالاهای نفیست هستم؛

رحمت,

توجه,

بخشش,

یاری و .......

چون داراییم زیاد است, تو به من هدیه کردی و به سویت حواله می کنم و آن......

توکلم به توست.

خدایا بپذیر که کسی را جز تو ندارم و جز از تو امید لطف و یاری نیست.

چرا که تو از بدو تولد بر من نظر داشتی؛ گرچه روح آن کودک پاک و معصوم تخته ای سیاه شده اما هنوز لکه های سفیدی باقی است و آن امید و توکلش به توست.

خدایا!

مرا لحظه ای به خود وامگذار که تکه ای فاسد و بد بو خواهم شد.

دنیا بس بزرگ و موحش است, و چه حیرت آور و وحشتناک چشمان درنده ای که   بی پناهان را می بلعد(!)

اما من پشتم گرم است به قدرتی که تمام قدرتها در برابر او هیچ هستند. و با تمام وجود از تو یاری می خواهم که اراده دهی بتوانم نفسم را قربانی کنم تا در حرم دل محرم شوم مگر نه که از رگ گردن به ما نزدیکتری.