شب قدر ....
اگر شب قدر شبی است که ملائکه به محضر حجه الله راه می یابند،تمام شبهای حضور تو،
قدر است.توخود قدری....! مردم دنبال شب قدر میگردند، ولی فراموشمان شده ترا؛
"و ما ادراک ما لیله القدر"...
مگر نه اینکه در این شب تقدیر امور سال کائنات رقم میخورد؛ولی به امضای تو..
و روح که اعظم فرشتگان است به اذن پروردگار قدر بر زمین نازل میشود و مقدرات
هرکس را بخدمت امام زمانش میبرد..
پیشتر گفتم تو خود قدری،اما نه!قدر؛ تنها لحظه ای از توست،گوشه ای از تنفست..
پس مقام و منزلت قدر هم از توست ؛مثل خیلی زمانها و مکانهای دیگری که آبرو یافتند
و عزیز شدند،نه بخاطر روز و ماه، نه بخاطر جا و مکان ،که بخاطر صاحبشان..
کعبه سنگ و گل اگر تقدس یافته، نه چون تکه ای از بهشت است که البته نور شما
سالیانی درازقبل از عرش آفریده شده بود،و نه بخاطر اینکه تو در آن از عرش ملکوت پای
بر این دنیای خاک نهادی،که تنها تمثیلی از توست،درست زیر عرش،همانجا که ملائک دورت
میگردند وطواف میکنند..
و خدای رحمان که دلش نیامد ما را بی "علی (ع)" رها کند، از سر لطف
تمثیلی از ترا برای ما مجسم کرد تا در همه اعصار بر گردت بگردیم و لبیک بگوئیم
به ولایت تو...که ولایت تو تمام حج است و آغاز ایمان. وگرنه مثل آنهایی میشویم که ترا کنار
گذاشتند و دور خانه ای سنگی فقط میچرخند و میچرخند و...
و من همیشه به اینجا که میرسم،پیش خودم میگویم:
"الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایت امیرالمومنین و الائمه المعصومین علیهم السلام"
آری قدر وامدار نگاه توست، از ازل تا ابد..اگر قدر تنها يك شب است ميان هزاران شب،
تو هم تنها يكي هستي،مثل پدرت.. علي تنها بود، تنها هست،دعا ميكنم..
حالا ديگر امشب يا فردا،مهم درك قدر توست ؛تویی که هیچ وقت نشناختیمت...
بارها گفته ام و بارها گفته اند که غایبی،که نیستی،خاک بر دهانم و خاک بر دهانشان باد
که غایب واقعی ماییم و الا تو که نمایانترینی..غیبت از ماست و تو همیشه بوده ای..همه جا
چقدر محتاج این لحظات بودم،چقدر دلتنگ این شبها...
قبلتر فکر میکردم دیگر حتی کارم از ابوحمزه خواندن هم گذشته ولی تو دستم را گرفتی
و گفتی بخوان..! گفتم افبلسان هذا الكال؟!
و تو حرف هاي سجادِ سجاده هاي عشق را نشانم دادي و گفتي بگو..
گفتي بيا و بگو، و نه مثل هميشه توجيه نساز؛تو به من ياد دادي اقرار كنم به خطايم،
و كاسه ي گدايي و بيچارگي را به در خانه ي توبه ي رحمان ببرم..
راست ميگفتي، خدا فقط منتظر بهانه است كه ببخشد.نه اينكه نبيند،نه اينكه راه گناه
را باز كندكه راه گناه باز است،هميشه...و اگر او در توبه را ببندد چه ميماند از ما؟!
حالا به حرفهاي غريبت رسيده ام
و چه سري است در زيارت قبر اباعبدالله(عليه السلام)،امشب....؟!
گفتي حسين(ع)... نميدانم چرا اين اسم دل را ميلرزاند،راز حزن اين نام چيست؟!
یادم مي آيد "آدم" جوان هم وقتي به اين پنجمين اسم رسيد،تاب نياورد و گريست...
و خداي رحيم او را آمرزيد..
گفتي زيارت قبر هم كه نشد،دستت هم اگر به ضريح نرسيد؛فارغ از بعد مسافت دل
به دست باد بسپار و سلامت را با نسيم همراه كن.
وقصه ي آن غافل خواب مانده اي را گفتي كه نيمه شب،موقع جرعيدن آب فقط بر جد غريب
و عطشانت از روي عادت سلامي داده بود و خداي صادق الوعد مقام دركش داد..
و باز گفتي قدر بخوانم... انا انزلناه في ليله القدر.........سلام هي حتي مطلع الفجر.. .
راستي مطلع فجر چه زماني است؟
كي اين شبهاي تاريك نديدن تو،درك نكردن حضور تو و نفهميدن قدر تو به مطلع فجر
ادراك ميرسد؟!
و از رحمه للعالمين صلی الله علیه و آله و سلم منقول است كه اگر اين شب را درك كردي،
از خداي كريم عافيت بخواه.
و عافيت قطعا بايد معني تمام تري از سلامتي جسم داشته باشد.اگر عافيت ميخواهم،
عافيت از درك نكردن حضور توست ؛عافيت از اين همه عقيده باطل و خرافي كه هر روز
به اسم دين باب مكتب و مرام جديدميگسترند و مردم عطشان حقيقت را به سويي ميكشند
و با سراب هاي خالي از معرفت توتشنه ترشان ميكنند و داستان دستاني كه در هياهوي
روزمرگي از دستهاي پر مهر وعطوفت تو جدا ميشود...
عافيت از دور شدن،دور ماندن، و رها گشتن از تو... عافيت از مانوس شدن با غير تو..
ياد اينكه گفتي شيعيان ما،ما را به اندازه ي آب خوردني نميخواهند وگرنه ظهور مسجل ميشد،
بغض نهفته ام را ميتركاند.
راست ميگويي هميشه دليلي بجز تو،براي خواستن تو هست.
وگرنه كه زندگيمان چيزي كم ندارد،حتي وقتي نباشي،اصلا حتی اگر هیچ وقت هم نیایی..
آنقدر بت ساخته ایم که قاب تصویر شکسته تو در لابلای برگهای خاکستری کبر و منیت
گم شده است... کاش روز ظهور ترا در دوردست نمیدیدم
همیشه گفته ام که جمعه می آیی،اما اگر فقط یک جمعه به آمدنت یقین داشتم.. .
دلم هرجایی تر از آن است که شبی، ساعتی یا حتی بقدر چند لحظه با تو خلوت کند و
برایت دعا کند..
دیگر به نبودنت عادت کرده ایم؛ اینجا خانه ی توست و تو در آن از خاطر محو شده ای؛
اینجا کاشانه ی توست و تو در آن فراموش شده ای..و این ، همان غربت خانگی است..
در آن روز که تو بیایی عقربه های ساعت من کدام عدد را نشان میدهد؟
نکند ساعتم در خواب غفلت بماند؛نکند عقب بمانم از قافله ات..
نکند ....
این شب ها شبه سرنوشته!
گریه کنید و دعا کنید...شاید سال بعد همین موقع دیگه کنار همدیگه نباشیم....
شب های قدر ،سرنوشت سال بعد برای آدمی نوشته میشه.....
دعا کنیم تا دعاهامون مستجاب بشه....
دعا کنیم برای ظهور آقا امام زمان عج که همان ترک گناه است
دعا برای جانبازان کشور و شفای بیماران
دعا برای عاقبت به خیری همه ی جوانان
و دعا که قلبهایمان همیشه پر از یاد خدا باشد
آمین یا رب العالمین .
