شعری از یک شهید
بیایید برویم، برویم و پروانه شویم و پرواز کنیم.
یک لحظه از این هیاهو،از این همه غوغا برکنار شده،
عشقی بر سر و شوری در دل، پرواز کنیم.
بیایید برویم. آخر ما هم روزی پروانه بوده ایم.
انیس شب های تارمان؛ فرشتگان بود...
(شهید رمضان داوودی)
سنگر اي كعبه پرواز وجود
سنگر اي معبد روزانه يمن
خاك تو مهد شهيدان من است
نام زيباي تو ايران منست
+ نوشته شده در چهارشنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۲ ساعت ۹:۱ ب.ظ توسط کربلایی
|